Categories: Porady
      Date: lis  1, 2009
     Title: Przechodzenie przez jezdnię

Niezależnie od tego, gdzie dziecko przechodzi przez jezdnię, musi upewnić się, że kierowca nadjeżdżającego samochodu widzi je i zwalnia. Jeśli tak, sprawdza raz jeszcze, czy nic nie nadjeżdża i zdecydowanym, szybkim krokiem pokonuje jezdnię.



Przechodzenie przez jezdnię



    To, co dla dorosłego jest odruchowym zachowaniem, dla dziecka, zwłaszcza młodszego, jest skomplikowaną czynnością. Tak właśnie jest z przechodzeniem przez jezdnię. Zadanie to wymaga: oceny sytuacji, podjęcia decyzji i wprowadzenia jej w życie w odpowiednim momencie. Dla dzieci nie jest to wcale proste.

    Co należy oceniać? Niezależnie od tego, gdzie dziecko przechodzi przez jezdnię, musi upewnić się, że kierowca nadjeżdżającego samochodu widzi je i zwalnia. Jeśli tak, sprawdza raz jeszcze, czy nic nie nadjeżdża i zdecydowanym, szybkim krokiem pokonuje jezdnię.

    Niewątpliwie najbezpieczniej przejdzie przez jezdnię na wyznaczonym przejściu, przez tzw. „pasy” z sygnalizacja świetlną. To nie znaczy jednak, że jest to miejsce w 100% bezpieczne.

    Na pasach także zdarzają się potrącenia. Na przykład kierowca może za późno nacisnąć na hamulec. Pieszy, przechodząc przez jezdnię, ZAWSZE więc powinien zachować szczególną ostrożność.
Co rodzice powinni przekazać dziecku na temat przechodzenia przez jezdnię:


Ważne przepisy Prawa o ruchu drogowym związane z przekraczaniem jezdni:

  1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia dla pieszych. Pieszy, znajdujący się na tym przejściu, ma pierwszeństwo przed pojazdem.

  2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

  3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2, jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

  4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

  5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

  6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.

  7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.

  8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.