Nauczyciele » Porady metodyczne » Metodyk radzi
Powiększ tekst:
Powiększ tekstPomniejsz tekst

Klasy IV-VI: PROWADZENIE ZAJĘĆ Z ZAKRESU UDZIELANIA PIERWSZEJ POMOCY PRZEDMEDYCZNEJ - PORADNIK METODYCZNY DLA NAUCZYCIELI

20.03.2011, kategoria Metodyk-Radzi

Klasy IV-VI: PROWADZENIE ZAJĘĆ Z ZAKRESU UDZIELANIA
PIERWSZEJ POMOCY PRZEDMEDYCZNEJ
- PORADNIK METODYCZNY DLA NAUCZYCIELI



Autor: Ewa Odachowska – psycholog, pedagog



    W sierpniu ubiegłego roku opublikowano rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie przygotowania nauczycieli do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Lekcje pierwszej pomocy we wszystkich szkołach - od szkoły podstawowej, poprzez gimnazjalną, aż do liceum – wprowadzono od września 2009 roku w związku z wejściem w życie ustawy o ratownictwie medycznym. Minister określił zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy; tryb nabywania wiedzy i umiejętności niezbędnych do prowadzenia zajęć edukacyjnych w zakresie udzielania pierwszej pomocy. Zajęcia mogą prowadzić lekarze i ratownicy medyczni lub nauczyciele po specjalistycznych kursach. Problemem może być jednak sposób nauki oraz zakres tematyczny, który należy dostosować zarówno do wieku dziecka, jak i jego zdolności psychofizycznych.

    Poradnik ten skierowany jest do nauczycieli prowadzących w szkołach zajęcia z zakresu udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej, zarówno dla tych najmłodszych, jak i starszej już młodzieży. Zakres tematyczny obejmuje zatem całościową analizę zarówno możliwości intelektualnych, fizycznych i psychicznych dzieci i młodzieży, stanowi również poradnik metodyczny, w jaki sposób i jakimi metodami posługiwać się przy nauce podstawowych zasad udzielania pomocy osobom poszkodowanym. Podręcznik podzielono na rozdziały uwzględniające zarówno wiek dziecka, jak i jego możliwości absorbowania nowych treści.



KLASY IV-VI

    Początkowa faza tego okresu to późne dzieciństwo, w którym następuje wiele przeobrażeń w życiu dziecka. Przede wszystkim jest to budowanie całościowej postawy wobec siebie jako rozwijającego się organizmu, uczenie się obcowania z rówieśnikami. W tym czasie następuje także doskonalenie sprawności psychomotorycznych i poznawczych, rozwijanie się obrazu własnej osoby, stopniowe nabycie postaw rywalizacji i współpracy z innymi, aby w konsekwencji stać się odpowiedzialnym społecznie, etycznie i moralnie. Jest to doskonały okres do kształtowania właściwej postawy wobec innych ludzi, w tym także umiejętności właściwej reakcji w przypadku zagrożenia życia własnego i innych.

Możliwości psychofizyczne
    W okresie późnego dzieciństwa rozwija się uwaga dowolna. Początkowo dziecku trudno jeszcze utrzymać uwagę przez całą lekcję, chyba że jej treści są bardzo interesujące, a sposób ich przekazywania — urozmaicony, jednak w tym okresie stopniowo dzieci coraz bardziej świadomie koncentrują uwagę na temacie lekcji i potrafią utrzymywać ją własnym wysiłkiem woli, nawet jeśli dany rodzaj pracy, np. ćwiczenia w pisaniu lub liczeniu, nie jest dla nich szczególnie ciekawy. Ważnym czynnikiem jest kierowanie uwagą dzieci przez nauczyciela i to zarówno kształtowanie dowolnej uwagi uczniów, jak i podtrzymywanie ich uwagi mimowolnej. W okresie późnego dzieciństwa, w związku z rozwojem analizy spostrzeżeniowej, tj. umiejętności wyodrębniania w spostrzeganych przedmiotach rozmaitych cech i własności, konstytuujących dany obiekt i stanowiących jego istotne składniki, zmienia się także charakter wyobrażeń odtwórczych i wytwórczych dziecka. Nauka szkolna kształtuje umiejętność uważnego obserwowania różnorodnych zjawisk otoczenia. Szkoła poszerza możliwości wyobrażeniowej reprezentacji świata, stanowiąc jednak zarazem pewien hamulec dla rozwoju nieskrępowanej wyobraźni twórczej. Wyobraźnia staje się bowiem w większym stopniu niż poprzednio procesem kierowanym przez nauczyciela oraz przez materiał informacyjny.

    W okresie późnego dzieciństwa następuje również dalszy rozwój pamięci. Pamięć, do tej pory raczej mechaniczna, zaczyna się przekształcać w pamięć w coraz większym stopniu logiczną. Stosowane przez dzieci sposoby zapamiętywania, zmieniają się wraz ze wzrastającą u nich tendencją do porządkowania i kategoryzowania informacji, a także z doskonaleniem się możliwości ich zapisu oraz organizacji (reprezentacje pojęciowe). Powszechne u dzieci w okresie średniego dzieciństwa nastawienie na dosłowne zapamiętanie wyuczanego materiału, zaczyna ulegać zmianom. Dzieci szkolne coraz częściej starają się zrozumieć treść tego, czego się uczą, dokonują samodzielnej analizy, przekształcenia i organizacji informacji zawartych w materiale. Wykorzystują przy tym rozmaite strategie pamięciowe.
    Doniosłe przeobrażenia dla ogólnego rozwoju dziecka zachodzą w myśleniu. Myślenie, w odróżnieniu od innych procesów poznawczych, jest procesem poznania pośredniego i spełnia ogromną rolę w życiu każdego człowieka. „Myślenie jest uznawane jako najwyższa forma regulacji stosunków między organizmem a środowiskiem.” W młodszym wieku szkolnym, głównie pod wpływem nowych zadań natury poznawczej, jakie stawia przed dzieckiem szkoła i nauczyciel, przeobrażeniu ulegają wszystkie procesy poznawcze, a w szczególności oparte na nich i ściśle z nimi związane myślenie. Staje się ono samodzielną wewnętrzną czynnością poznawczą, operującą pojęciami, realizowaną w słowach i przebiegającą zgodnie z zasadami logiki. Ta nowa postać myślenia zwana jest myśleniem pojęciowym, abstrakcyjnym, symbolicznym albo słowno-logicznym. Rozwój myślenia dziecka w tym wieku dokonuje się stopniowo, metodą interioryzacji czynności zewnętrznych (opartych na spostrzeżeniach i wyobrażeniach przedmiotów) i przekształcania się tych czynności w operacje myślowe. Małe dziecko reaguje na bodźce, które działają na jego zmysły. Dorosły, dzięki procesom myślowym, może oderwać się od tego, co spostrzega w danej chwili przewidując to, co dopiero ma nastąpić. Okazuje się, że im wyższy poziom myślenia, tym bardziej pośrednie jest nasze poznanie. Dzięki ukształtowanym pojęciom i znajomości praw, którym podlegają rozmaite zjawiska, każdy człowiek może przewidywać, co się może wydarzyć w przyszłości (w zakresie coraz większych odległości czasowych i przestrzennych).
Nauka pierwszej pomocy w klasach IV-VI
Cele edukacyjne:

  1. Poznanie zachowań sprzyjających bezpieczeństwu ludzi i przyrody.
  2. Kształtowanie zachowań sprzyjających zdrowiu i bezpieczeństwu.
  3. Poznanie zagrożeń cywilizacyjnych oraz nabycie umiejętności właściwego zachowania się w przypadku kontaktu z przedmiotami niebezpiecznymi, łatwo palnymi, wybuchowymi, niewybuchami i niewypałami.
  4. Nabycie umiejętności niesienia pomocy przy niektórych urazach.
  5. Kształcenie niesienia pomocy poszkodowanym.

Pierwsza pomoc – zakres tematyczny

  • przekazywanie treści rozwijających zdolności dostrzegania różnego rodzaju związków i zależności przyczynowo-skutkowych
  • rozwijanie zdolności myślenia analitycznego i syntetycznego
  • uczenie właściwych zachowań w różnych sytuacjach i korzystania z doświadczeń
  • kształtowanie nawyków i wyobraźni
  • rozbudzenie wrażliwości
  • uwrażliwianie na zagrożenia sytuacyjne.

PROPONOWANE FORMY REALIZACJI TEMATÓW:

  • pogadanki
  • pokazy
  • instruktaże
  • symulacje
  • ćwiczenia praktyczne
  • obserwacja
  • scenki sytuacyjne
  • burza mózgów
  • przykłady.

ŚRODKI EDUKACYJNE:

  • Jan Szumiał, Wypadek drogowy - pierwsza pomoc (Poradnik ratownika), wyd. Grupa Image, Warszawa 2010.
  • Wypadek drogowy - pierwsza pomoc (7 plansz), wyd. Grupa Image, Warszawa 2010.
  • Podręcznik dla uczniów klas 4-6 „Mały Ratownik” T. Siudy, M. Stebelskiego, K. Zaczka Zaczyńskiego, wyd. Dom Wydawniczy ELIPSA, Warszawa 2000.
  • „Jestem bezpieczny” – Ogólnopolski Konkurs dla nauczycieli i wychowawców na scenariusz zajęć z zakresu powszechnego bezpieczeństwa dzieci i młodzieży – RODN „WOM” w Częstochowie.
  • Filmy wideo do poszczególnych tematów.

EWALUACJA:

  • testy
  • praktyczne sprawdziany wiedzy
  • pokazy

  • konkurs między klasami IV-VI.

Proponowane tematy zajęć
    Podczas realizacji poniższych tematów nauczyciel powinien nawiązać współpracę z Pogotowiem Ratunkowym, Policją, Strażą Pożarną, Strażą Miejską, GOPR, WOPR itp.
TEMAT 1: ZACHOWANIE NA MIEJSCU WYPADKU/ZDARZENIA
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad zachowania się na miejscu zdarzenia i ogólnych zasad udzielania pomocy przedlekarskiej.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń rozumie konieczność niesienia pomocy osobie poszkodowanej.
  • Zna kolejne kroki ratownicze.
  • Potrafi ocenić i zabezpieczyć miejsce zdarzenia.
  • Rozumie konieczność przywołania osoby dorosłej, bądź wezwania karetki pogotowia.
  • Potrafi ocenić stan poszkodowanego.
  • Potrafi udrożnić drogi oddechowe.
  • Wie, kiedy należy ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej.
  • Umie ułożyć poszkodowanego w pozycji bezpiecznej.

TEMAT 2: WEZWANIE SŁUŻB RATUNKOWYCH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad powiadamiania służb ratunkowych na miejsce zdarzenia (Pogotowia Ratunkowego/Policji/Straży Pożarnej).
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń zna numery telefonów alarmowych do pogotowia, straży pożarnej, policji.
  • Umie posłużyć się różnego rodzaju telefonami i wezwać stosowną pomoc.
  • Potrafi podać w rozmowie z dyspozytorem niezbędne informacje o miejscu i zdarzeniu.
  • Wie, że z numerów telefonów alarmowych nie można korzystać dla zabawy.
  • Wie, że nie wolno odkładać słuchawki bezpośrednio po przekazaniu informacji dyspozytorowi.

TEMAT 3: PODSTAWY PIERWSZEJ POMOCY PRZEDMEDYCZNEJ
CEL OGÓLNY: Poznanie podstawowych zasad udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń rozumie konieczność podejścia do osoby poszkodowanej.
  • Potrafi stwierdzić, czy poszkodowany jest przytomny czy nie.
  • Uczeń potrafi poprzez odchylenie głowy udrożnić drogi oddechowe.
  • Rozumie konieczność ułożenia osoby nieprzytomnej w pozycji bocznej bezpiecznej.
  • Potrafi ułożyć poszkodowanego w pozycji bocznej bezpiecznej.
  • Korzystając z pomocy drugiej osoby, potrafi nieprzytomnego z podejrzeniem urazu kręgosłupa ułożyć w pozycji bocznej bezpiecznej.

TEMAT 4: POMOC PRZY NIEPRAWIDŁOWYM ODDECHU - WYKONYWANIE RESUSCYTACJI KRĄŻENIOWO-ODDECHOWEJ
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad pomocy poszkodowanemu przy nieprawidłowym oddechu. Nabycie umiejętności wykonywania resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
CELE OPERACYJNE:

  • Potrafi ocenić stan poszkodowanego, w tym, czy poszkodowany ma prawidłowy, czy nieprawidłowy oddech.
  • Wie, w jakiej pozycji należy ułożyć poszkodowanego przed rozpoczęciem resuscytacji.
  • Umie ustalić punkt ucisku na mostek poszkodowanego.
  • Wie, w jakiej pozycji powinien znajdować się ratownik, aby prawidłowo wykonać ucisk.
  • Zna ilość wykonywanych ucisków i oddechów ratunkowych przy resuscytacji.
  • Rozumie, że resuscytacji nie należy przerywać i wie dlaczego.
  • Potrafi wykonać resuscytację krążeniowo-oddechową.

TEMAT 5: POMOC PRZY ZADŁAWIENIU
CEL OGÓLNY: Nabycie umiejętności udzielania pomocy przedlekarskiej przy zadławieniach.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, w jakich wypadkach może dojść do zadławienia.
  • Uczeń prawidłowo rozpoznaje objawy zadławienia.
  • Zna kolejne czynności ratownicze, które spowodować mogą wydalenie ciała obcego z organizmu.
  • Potrafi zastosować kolejne czynności ratownicze przy poszkodowanym, który ma częściową niedrożność dróg oddechowych.
  • Rozumie, że w przypadku braku skuteczności czynności ratowniczych należy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.
  • Uczeń wie, jak zachować się w momencie, kiedy osoba dławiąca się ma całkowitą niedrożność dróg oddechowych i jest przytomna i jak rozpoznać utratę przytomności.
  • Rozumie, że w przypadku braku skuteczności czynności ratowniczych należy niezwłocznie wezwać pogotowie ratunkowe.

TEMAT 6: APTECZKA PIERWSZEJ POMOCY
CEL OGÓLNY: Poznanie wyposażenia apteczki pierwszej pomocy i nabycie umiejętności korzystania z niej.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, że apteczka pierwszej pomocy powinna znajdować się w każdym domu i samochodzie.
  • Rozumie konieczność zabierania jej na wycieczki.
  • Zna podstawowe wyposażenie apteczki, tak domowej, jak i tej przenośnej.
  • Wie, do czego służą i jak skorzystać z rzeczy umieszczonych w apteczce.
  • Rozumie konieczność uzupełnienia zawartości apteczki po każdym jej użyciu.

TEMAT 7: POMOC PRZY MAŁYCH RANACH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad pierwszej pomocy przedmedycznej przy małych ranach/skaleczeniach itp.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, że rany nie należy dotykać.
  • Wie, że poszkodowany w każdej chwili może stracić przytomność, dlatego należy najpierw go posadzić.
  • Umie zabezpieczyć opatrunek używając plastra.
  • Wie, że nie wolno wyjmować przedmiotów tkwiących w ranie.
  • Wie, jakie kroki ratownicze należy podjąć w przypadku rany powstałej przez ugryzienie.
  • Rozumie konieczność odwiezienia do lekarza poszkodowanego, którego pogryzło zwierzę.
  • Wie, że należy zapamiętać zwierzę, które było przyczyną zdarzenia.
  • Umie zabezpieczyć opatrunek używając plastra i bandaża.
  • Potrafi unieruchomić podczas opatrywania przedmiot tkwiący w ranie.
  • Umie zabezpieczyć opatrunek używając plastra, bandaża i chusty trójkątnej.

TEMAT 8: POMOC PRZY WIĘKSZYCH RANACH I KRWOTOKACH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad pierwszej pomocy przedmedycznej przy krwotokach.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, jak odróżnić niewielki upływ krwi od dużego krwotoku.
  • Wie, że duże krwotoki są niebezpieczne i mogą spowodować śmierć poszkodowanego.
  • Wie, że przed przystąpieniem do czynności ratowniczych należy założyć gumowe rękawiczki, aby nie doprowadzić do kontaktu z krwią poszkodowanego.
  • Uczeń wie, jak zaopatrzyć dużą ranę powodującą znaczny wyciek krwi.
  • Zna poszczególne kroki ratownicze przy udzielaniu pomocy w wypadku dużego krwotoku.
  • Rozumie konieczność jak najszybszego wezwania pogotowia ratunkowego.





TEMAT 9: POMOC PRZY ZŁAMANIACH
CEL OGÓLNY: Nabycie umiejętności udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej przy złamaniach.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, jakie zabawy mogą spowodować złamanie kończyny.
  • Potrafi rozpoznać objawy złamania zamkniętego i otwartego.
  • Wie, dlaczego nie można poruszać złamaną kończyną.
  • Rozumie konieczność nałożenia na otwartą ranę opatrunku jałowego.
  • Potrafi unieruchomić złamaną nogę i rękę.
  • Wie, jakich materiałów można użyć do unieruchamiania kończyn.
  • Uczeń potrafi unieruchomić złamaną rękę używając chusty trójkątnej.
  • Potrafi unieruchomić złamania innych kości.

TEMAT 10: POMOC PRZY OPARZENIACH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad pierwszej pomocy przedmedycznej poszkodowanemu na wypadek oparzenia.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń rozumie, że w kontaktach z gorącymi płynami i parą należy zachować szczególną ostrożność.
  • Wie, że rozległe oparzenia mogą nawet zagrozić życiu poszkodowanego.
  • Uczeń potrafi wykonać czynności pierwsze ratownicze przy poszkodowanym, który się oparzył.
  • Rozumie konieczność wezwania pogotowia ratunkowego przy rozległych – ciężkich oparzeniach.


TEMAT 11: POMOC PRZY OPARZENIACH CHEMICZNYCH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej w wypadku oparzeń chemicznych.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń zna skutki poparzeń chemicznych.
  • Potrafi rozpoznać takie oparzenie wzrokowo lub z informacji uzyskanych od poszkodowanego.
  • Wie, że przed przystąpieniem do czynności ratowniczych ratownik powinien założyć gumowe rękawiczki.
  • Potrafi wykonać czynności ratownicze przy poszkodowanym.
  • Wie, że oparzonego należy szybko przewieźć do szpitala, w związku z tym potrafi powiadomić służby ratownicze o takiej konieczności.

TEMAT 12: POMOC PRZY ODMROŻENIACH
CEL OGÓLNY: Nabycie umiejętności udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej przy odmrożeniach.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, co to jest odmrożenie i zna przyczyny odmrożeń.
  • uczeń wie, w jaki sposób można zapobiegać odmrożeniom
  • umie rozpoznać odmrożenie wzrokowo i z wywiadu
  • potrafi wykonać czynności ratownicze przy poszkodowanym, który ma ślady odmrożenia
  • wie, w jakim wypadku (jakiego rodzaju odmrożenia) powiadamiać pogotowie ratunkowe.

TEMAT 13: POMOC PRZY ZATRUCIACH
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad udzielania pierwszej pomocy przedlekarskiej przy zatruciach organizmu.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń wie, że każde zatrucie jest szkodliwe dla organizmu i może być nawet śmiertelne.
  • Uczeń zna rodzaje zatruć i potrafi je wstępnie ocenić (na podstawie analizy otoczenia i zdobytych informacji od poszkodowanego).
  • Wie, jakie są przyczyny powstawania zatruć.
  • Potrafi wykonać poszczególne kroki ratownicze przy zatruciu lekami, chemikaliami, alkoholem.
  • Umie ułożyć w razie konieczności poszkodowanego w pozycji bocznej ustalonej i wie, dlaczego tak należy postąpić.
  • Rozumie konieczność jak najszybszego wezwania pogotowia ratunkowego.
  • Potrafi wykonać poszczególne kroki ratownicze przy zatruciu gazami.
  • Uczeń potrafi zadbać o bezpieczeństwo swoje i poszkodowanego podczas udzielania pierwszej pomocy.

TEMAT 14: POŻAR
CEL OGÓLNY: Poznanie zasad zachowania się na wypadek pożaru oraz nabycie umiejętności udzielania pomocy przy poparzeniach.
CELE OPERACYJNE:

  • Uczeń zna przyczyny powstawania pożarów.
  • Zna położenie zaworów instalacji gazowej i wyłączników energii w swoim domu, potrafi je wyłączyć (zadanie domowe).
  • Wie, że do gaszenia pożarów urządzeń elektrycznych nigdy nie używa się wody.
  • Wie, jak i czym ugasić palące się ubranie.
  • Zna procedury zachowania i ucieczki z płonącego domu.
  • Potrafi współpracować ze służbami pożarowymi i wie, że samowolnie nie można wchodzić do zniszczonego przez ogień budynku.
  • Potrafi zachować bezpieczeństwo i zawiadomić straż pożarną.
  • Umie szybko ocenić sytuację, w jakiej się znajduje.
  • Potrafi użyć gaśnicy do gaszenia małych ognisk pożaru.
  • Zna zasady postępowania z poszkodowanym poparzonym podczas pożaru.

Przykłady przeprowadzenia lekcji
Temat: Wypadek podczas wycieczki rowerowej
Czas trwania: 90 minut.
Cel zajęć:
Nabycie umiejętności prawidłowej reakcji na zdarzenie podczas wycieczki.
Uczeń wie:
  - co to jest pierwsza pomoc przedmedyczna
  - jak należy zachować się po zauważeniu wypadku
  - jak postępować jako świadek i uczestnik wypadku drogowego
  - jak wyposażona powinna być apteczka
  - zna telefony alarmowe
  - potrafi zawiadomić o wypadku właściwe służby.
Uczeń umie:
  - ocenić sytuację (wypadek)
  - udzielić pierwszej pomocy przedlekarskiej w przypadku: skaleczeń i otarć, złamań, zwichnięć, krwawień i omdleń.
Metody pracy stosowane w czasie lekcji:
  - pogadanka wprowadzająca
  - pokaz
  - instruktaż
  - ćwiczenia praktyczne.
Formy pracy:
Praca w grupie.
Środki dydaktyczne:
  - plansze, instrukcje, bandaże, szyna do unieruchamiania złamanych części ciała, fantom, materace gimnastyczne, krzyżówka.
Tok lekcji:

  1. Powitanie uczniów i zaproszonej na lekcję pielęgniarki.
  2. Podział uczniów na grupy.
  3. Burza mózgów - zastanawiamy się wspólnie, co to jest wypadek i jakiego rodzaju urazy mogą wystąpić podczas wycieczki rowerowej
  4. Wspólne ustalanie zasad postępowania w razie zauważenia wypadku.
  5. Próby wyjaśnienia przez uczniów pojęcia „pierwsza pomoc” (nauczyciel podaje na końcu pełną definicję).
  6. Omówienie zawartości apteczki, która warto mieć przy rowerze.
  7. Przypomnienie telefonów alarmowych oraz informacji potrzebnych przy zgłaszaniu wypadku.
  8. Pokaz udzielania pierwszej pomocy w różnych przypadkach, wymienionych wcześniej w dyskusji (np. złamanie, zwichnięcie, uderzenie w głowę, krwawienie, utrata przytomności itd.).
  9. Ćwiczenia w grupach.
  10. Ocena prawidłowości wykonanych ćwiczeń (może to zrobić nauczyciel lub zaproszony gość np. ratownik medyczny).
  11. Podsumowanie.


Zakończenie
    Niniejsza publikacja jest tylko propozycją prowadzenia zajęć i tematyki podejmowanej podczas lekcji przez nauczyciela. To do Państwa należeć będzie cała praca związana z przygotowaniem młodego pokolenia do właściwego zachowania się w momencie zagrożenia życia i zdrowia. Pomocne będą z całą pewnością aspekty psychologiczne i rozwojowe dzieci i młodzieży przedstawione Państwu w poszczególnych rozdziałach. Mam nadzieję, że ułatwią Państwu zarówno wybór tematyki, jak i dostosowanie do niej zajęć praktycznych.




Literatura

  1. Andres J., (2006), Pierwsza pomoc i i resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Podręcznik dla studentów, wyd. Polska Rada Resuscytacji.
  2. Bee H. (2004), Psychologia rozwoju człowieka, Poznań.
  3. Brzezińska A. (red.) (2005), Psychologiczne portrety człowieka. Praktyczna psychologia rozwojowa, Gdańsk, GWP.
  4. Buchfelder M., Buchfelder A., (2005), Podręcznik pierwszej pomocy. Warszawa PZWL.
  5. Jan Szumiał, Wypadek drogowy - pierwsza pomoc (Poradnik ratownika), wyd. Grupa Image, Warszawa 2010.
  6. Turner J., Helms D. (1999), Rozwój człowieka. s. 449-453, Warszawa, WSiP.
  7. Wadsworth B. J. (1998), Teoria Piageta. Poznawczy i emocjonalny rozwój dziecka, Warszawa, WSiP.
  8. Wypadek drogowy - pierwsza pomoc (7 plansz), wyd. Grupa Image, Warszawa 2010.


Dodaj komentarz
Kod weryfikujcy
Przepisz kod z obrazka:
Twoje imię(*):
Komentarz(*):
 


Wasze komentarze