Doświadczenia - Portal Edukacyjny - Wychowanie Komunikacyjne
Nauczyciele » Aktualności
Powiększ tekst:
Powiększ tekstPomniejsz tekst

Bezpieczna droga do szkoły - praktyczny poradnik

14-12-2010, kategoria Aktualności - Nauczyciele - Porady - Rodzice

Autor: Ewa Odachowska, psycholog, pedagog, specjalista ds. bezpieczeństwa ruchu drogowego

Pobierz prezentację w formacie :



Do nauczycieli, rodziców i opiekunów

Rozwój motoryzacji pociąga za sobą zadania również dla dorosłych, odpowiedzialnych za własne dzieci i ochronę ich przed wszelkimi niebezpieczeństwami, które mogą zaistnieć na drogach. Zadanie to nabiera szczególnego znaczenia w czasie roku szkolnego, kiedy dzieci przemierzają niejednokrotnie samodzielnie ulice, chodniki itd. Droga taka to szczególne wyzwanie dla maluchów, które po raz pierwszy w życiu poszły do szkoły.

Zgodnie z kodeksem drogowym, już w wieku 7 lat dziecko staje się pełnoprawnym uczestnikiem ruchu drogowego i może samodzielnie poruszać się po drogach. Niestety, często nie jest do takiej podróży należycie przygotowane. Efektem tego jest coraz większa ilość zdarzeń i wypadków drogowych z udziałem najmłodszych uczestników ruchu drogowego. Dzieje się tak z powodu ich własnej lekkomyślności, a czasem beztroski rodziców czy braku wyobraźni użytkowników pojazdów.

Dzieci wędrujące bez opieki rodziców do szkoły spotykają się na drodze z nieznanymi dotychczas sytuacjami. Brak odpowiednich informacji i doświadczenia powoduje, iż nie potrafią one właściwie się zachować, ani przewidzieć sytuacji na drodze. Dodatkowo, tendencja do reagowania w sposób gwałtowny i emocjonalny na zaistniałe zagrożenie powoduje, iż dziecko łatwo może stać się ofiarą zdarzenia drogowego. Małe dzieci nie potrafią także przewidzieć skutków określonej sytuacji w ruchu drogowym, co spowodowane jest pewnymi trudnościami w spostrzeganiu (ograniczonym jeszcze polem widzenia) i mniejszą zdolnością koncentracji uwagi. Należy również dodać, że brak dostatecznie rozwiniętej orientacji przestrzenno-czasowej powoduje mniejszą lub brak umiejętności oceny odległości i prędkości zbliżającego się pojazdu. Jak widać, ograniczone możliwości i właściwości psychofizyczne dzieci w wieku wczesnoszkolnym mogą stać się przyczyną wielu wypadków drogowych. Potwierdzają to statystyki policyjne dotyczące wypadkowości z udziałem najmłodszych uczestników ruchu drogowego. Inne przyczyny zdarzeń drogowych z udziałem dzieci to:

  • zabawy na jezdni, w jej bezpośrednim sąsiedztwie lub poboczu drogi
  • nagłe wtargnięcie przed jadący pojazd
  • wyjście dziecka zza przedmiotów stałych
  • brak opieki nad dzieckiem znajdującym się na drodze
  • wypadnięcie z pojazdu
  • wsiadanie lub wysiadanie z pojazdu w trakcie jazdy.

Dzieci są często bezpośrednimi sprawcami wypadków drogowych, niemniej jednak w wielu przypadkach zdarzenia, w których ofiarami są dzieci, powodują kierowcy nieprzestrzegający przepisów drogowych, znajdujący się w stanie nietrzeźwym lub niezachowujący dostatecznej ostrożności np. w pobliżu szkół, przedszkoli, czy placów zabaw. Należy dodać, iż kierowcy tacy są często nieświadomi podstawowych reakcji dzieci zagrożonych niebezpieczeństwem, które zgoła różnią się od tych, jakie prezentują w analogicznych sytuacjach dorośli.

W celu zapewnienia poprawy bezpieczeństwa dzieci, najmłodszych uczestników ruchu drogowego, należy prowadzić wszelkie działania profilaktyczne, mające na celu zmniejszanie zagrożenia jakie wynika z użytkowania przez nie dróg. Takie zadanie spoczywa na nas, dorosłych – rodzicach, opiekunach i nauczycielach. Do takich działań należy przede wszystkim dbanie o prawidłowe przygotowanie dzieci do uczestnictwa w ruchu drogowym. Mając na względzie fakt, iż bezpieczne uczestnictwo dziecka w ruchu drogowym uzależnione jest od jego rozwoju psychicznego i fizycznego, od czasu reakcji, działania układu nerwowego i sprawnego funkcjonowania zmysłów w reakcji na bodźce zewnętrzne umożliwiające racjonalne zachowanie się w każdej sytuacji, należy rozwijać wyobraźnię dziecka i uczyć go zachowania się w różnych sytuacjach drogowych. Aby jednak móc tego dokonać, należy samemu poznać zasady obowiązujące dzieci jako uczestników ruchu drogowego.



BEZPIECZEŃSTWO DZIECI JAKO UCZESTNIKÓW RUCHU DROGOWEGO - PODSTAWY PRAWNE

Ruch pieszych

Art. 11. 1. Pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi (ścieżki) dla pieszych, a w razie ich braku - z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania pierwszeństwa nadjeżdżającemu pojazdowi.

2. Pieszy idący po poboczu lub jezdni jest obowiązany iść lewą stroną drogi.

3. Piesi idący jezdnią są obowiązani iść jeden za drugim. Na drodze o małym ruchu, w warunkach dobrej widoczności, dwóch pieszych może iść obok siebie.

4. Korzystanie przez pieszego z drogi (ścieżki) dla rowerów jest dozwolone tylko w razie braku chodnika lub pobocza albo niemożności korzystania z nich. Pieszy, z wyjątkiem osoby niepełnosprawnej, korzystając z tej drogi jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa rowerowi.

5. Przepisów ust. 1-4 nie stosuje się w strefie zamieszkania. W strefie tej pieszy korzysta z całej szerokości drogi i ma pierwszeństwo przed pojazdem.

Art. 43. 1. Dziecko w wieku do 7 lat może korzystać z drogi tylko pod opieką osoby, która osiągnęła wiek co najmniej 10 lat. /Nie dotyczy to strefy zamieszkania.

2. Dziecko w wieku do 15 lat, poruszające się po drodze po zmierzchu poza obszarem zabudowanym, jest obowiązane używać elementów odblaskowych w sposób widoczny dla innych uczestników ruchu.

3. Przepisy ust. 1 i 2 nie dotyczą drogi przeznaczonej wyłącznie dla pieszych.

Art. 12. 1. Kolumna pieszych, z wyjątkiem pieszych w wieku do 10 lat, może się poruszać tylko prawą stroną jezdni.

2. Do kolumny pieszych w wieku do 10 lat stosuje się odpowiednio przepisy art. 11 ust. 1 i 2.

  • Kolumna pieszych, z wyjątkiem pieszych w wieku do 10 lat, może się poruszać tylko prawą stroną jezdni.
  • Piesi w wieku do 10 lat mogą iść w kolumnie tylko dwójkami, po chodniku lub poboczu pod nadzorem co najmniej jednej osoby pełnoletniej. W przypadku braku chodnika lub pobocza, mogą iść jezdnią, ale pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi.

3. Liczba pieszych idących jezdnią w kolumnie obok siebie nie może przekraczać 4, a w kolumnie wojskowej - 6, pod warunkiem że kolumna nie zajmuje więcej niż połowy szerokości jezdni.

4. Piesi w wieku do 10 lat mogą iść w kolumnie tylko dwójkami pod nadzorem co najmniej jednej osoby pełnoletniej.

5. Długość kolumny pieszych nie może przekraczać 50 m. Odległość między kolumnami nie może być mniejsza niż 100 m.

6. Jeżeli przemarsz kolumny pieszych odbywa się w warunkach niedostatecznej widoczności:

  1. pierwszy i ostatni z idących z lewej strony są obowiązani nieść latarki:
    1. pierwszy - ze światłem białym, skierowanym do przodu,
    2. ostatni - ze światłem czerwonym, skierowanym do tyłu,

  2. w kolumnie o długości przekraczającej 20 m idący po lewej stronie z przodu i z tyłu są obowiązani używać elementów odblaskowych odpowiadających właściwym warunkom technicznym, a ponadto idący po lewej stronie, są obowiązani nieść dodatkowe latarki ze światłem białym, rozmieszczone w taki sposób, aby odległość między nimi nie przekraczała 10 m,
  3. światło latarek powinno być widoczne z odległości co najmniej 150 m.

7. Zabrania się:

  1. ruchu po jezdni kolumny pieszych w czasie mgły; zakaz ten nie dotyczy kolumny wojskowej lub policyjnej,
  2. ruchu po jezdni kolumny pieszych w wieku do 10 lat w warunkach niedostatecznej widoczności,
  3. prowadzenia po jezdni kolumny pieszych przez osobę w wieku poniżej 18 lat.

Art. 13. 1. Pieszy, przechodząc przez jezdnię lub torowisko, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, korzystać z przejścia dla pieszych. Pieszy znajdujący się na tym przejściu ma pierwszeństwo przed pojazdem.

2. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych jest dozwolone, gdy odległość od przejścia przekracza 100 m. Jeżeli jednak skrzyżowanie znajduje się w odległości mniejszej niż 100 m od wyznaczonego przejścia, przechodzenie jest dozwolone również na tym skrzyżowaniu.

3. Przechodzenie przez jezdnię poza przejściem dla pieszych, o którym mowa w ust. 2, jest dozwolone tylko pod warunkiem, że nie spowoduje zagrożenia bezpieczeństwa ruchu lub utrudnienia ruchu pojazdów. Pieszy jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pojazdom i do przeciwległej krawędzi jezdni iść drogą najkrótszą, prostopadle do osi jezdni.

4. Jeżeli na drodze znajduje się przejście nadziemne lub podziemne dla pieszych, pieszy jest obowiązany korzystać z niego, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

5. Na obszarze zabudowanym, na drodze dwujezdniowej lub po której kursują tramwaje po torowisku wyodrębnionym z jezdni, pieszy przechodząc przez jezdnię lub torowisko jest obowiązany korzystać tylko z przejścia dla pieszych.

6. Przechodzenie przez torowisko wyodrębnione z jezdni jest dozwolone tylko w miejscu do tego przeznaczonym.

7. Jeżeli wysepka dla pasażerów na przystanku komunikacji publicznej łączy się z przejściem dla pieszych, przechodzenie do i z przystanku jest dozwolone tylko po tym przejściu.

8. Jeżeli przejście dla pieszych wyznaczone jest na drodze dwujezdniowej, przejście na każdej jezdni uważa się za przejście odrębne. Przepis ten stosuje się odpowiednio do przejścia dla pieszych w miejscu, w którym ruch pojazdów jest rozdzielony wysepką lub za pomocą innych urządzeń na jezdni.

Art. 14. Zabrania się:

  1. wchodzenia na jezdnię:
    1. bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych,
    2. spoza pojazdu lub innej przeszkody ograniczającej widoczność drogi,

  2. przechodzenia przez jezdnię w miejscu o ograniczonej widoczności drogi,
  3. zwalniania kroku lub zatrzymywania się bez uzasadnionej potrzeby podczas przechodzenia przez jezdnię lub torowisko,
  4. przebiegania przez jezdnię,
  5. chodzenia po torowisku,
  6. wchodzenia na torowisko, gdy zapory lub półzapory są opuszczone lub opuszczanie ich rozpoczęto,
  7. przechodzenia przez jezdnię w miejscu, w którym urządzenie zabezpieczające lub przeszkoda oddzielają drogę (ścieżkę) dla pieszych albo chodnik od jezdni, bez względu na to, po której stronie jezdni one się znajdują.

Art. 15. Przepisów art. 11-14 nie stosuje się w razie zamknięcia ruchu pojazdów na drodze.

Kierujący a pieszy użytkownik ruchu drogowego

Art. 26. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu znajdującemu się na przejściu.

2. Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa pieszemu przechodzącemu na skrzyżowaniu przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.

3. Kierującemu pojazdem zabrania się:

  1. wyprzedzania pojazdu na przejściu dla pieszych i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejścia, na którym ruch jest kierowany,
  2. omijania pojazdu, który jechał w tym samym kierunku, lecz zatrzymał się w celu ustąpienia pierwszeństwa pieszemu,
  3. jazdy wzdłuż po chodniku lub przejściu dla pieszych.

4. Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez chodnik lub drogę (ścieżkę) dla pieszych, jest obowiązany jechać powoli i ustąpić pierwszeństwa pieszemu.

5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio podczas jazdy po placu, na którym ze względu na brak wyodrębnienia jezdni i chodników ruch pieszych i pojazdów odbywa się po tej samej powierzchni.

6. Kierujący pojazdem jest obowiązany zachować szczególną ostrożność przy przejeżdżaniu obok oznaczonego przystanku tramwajowego nie znajdującego się przy chodniku. Jeżeli przystanek nie jest wyposażony w wysepkę dla pasażerów, a na przystanek wjeżdża tramwaj lub stoi na nim, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w takim miejscu i na taki czas, aby zapewnić pieszemu swobodne dojście do tramwaju lub na chodnik. Przepisy te stosuje się odpowiednio przy ruchu innych pojazdów komunikacji publicznej.

7. W razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepełnosprawnej, używającej specjalnego znaku, lub osoby o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w celu umożliwienia jej przejścia.

Art. 27. 1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejazdu dla rowerzystów, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa rowerowi znajdującemu się na przejeździe.

2. Kierujący pojazdem, który skręca w drogę poprzeczną, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa rowerowi jadącemu po drodze (ścieżce) dla rowerów, przebiegającej przez jezdnię drogi, na którą wjeżdża.

3. Kierujący pojazdem, przejeżdżając przez drogę (ścieżkę) dla rowerów poza jezdnią, jest obowiązany ustąpić pierwszeństwa rowerowi.

4. Kierującemu pojazdem zabrania się wyprzedzania pojazdu na przejeździe dla rowerzystów i bezpośrednio przed nim, z wyjątkiem przejazdu, na którym ruch jest kierowany.

Przepisy dodatkowe dotyczące ruchu rowerów, motorowerów oraz pojazdów zaprzęgowych

Rowerzysta w wieku do 10 lat powinien poruszać się po drodze na zasadach określonych dla pieszych pod opieką osoby dorosłej. Przepisy wymagają, aby poruszał się on po chodniku. Dopiero w razie jego braku może jechać lewą stroną drogi po poboczu.

Gdy nie ma także pobocza może poruszać się lewą stroną jezdni ustępując nadjeżdżającym pojazdom.

Starszy rowerzysta, który ukończył 10 lat może korzystać z chodnika jedynie, gdy:

  1. nie ma możności korzystania z jezdni (np. ruchu po jezdni zabrania znak B-9 "zakaz wjazdu rowerów"),
  2. na jezdni dozwolony jest ruch pojazdów z prędkością większą niż 60 km/h.

Podczas jazdy po chodniku kierujący rowerem powinien ustępować pierwszeństwa pieszym oraz zachować szczególną ostrożność.

Ze względu na pieszych, szczególnie na możliwość poruszania się po chodniku dzieci i osób niepełnosprawnych, kierujący rowerem powinien zachować odpowiednio bezpieczną prędkość.

Art. 33. 1.Kierujący rowerem jednośladowym jest obowiązany korzystać z drogi dla rowerów lub z drogi dla rowerów i pieszych. Kierujący rowerem korzystając z drogi dla rowerów i pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustępować miejsca pieszym.

1a. W razie braku drogi dla rowerów lub drogi dla rowerów i pieszych kierujący rowerem jednośladowym jest obowiązany korzystać z pobocza, z zastrzeżeniem art. 16 ust. 5, a jeżeli nie jest to możliwe - z jezdni.

2. Dziecko w wieku do 7 lat może być przewożone na rowerze, pod warunkiem że jest ono umieszczone na dodatkowym siodełku zapewniającym bezpieczną jazdę.

3. Kierującemu rowerem lub motorowerem zabrania się:

  1. jazdy po jezdni obok innego uczestnika ruchu,
  2. jazdy bez trzymania co najmniej jednej ręki na kierownicy oraz nóg na pedałach lub podnóżkach,
  3. czepiania się pojazdów.

4. Na przejeździe dla rowerzystów, kierującemu rowerem zabrania się:

  1. wjeżdżania bezpośrednio przed jadący pojazd,
  2. zwalniania lub zatrzymywania się bez uzasadnionej przyczyny.

5. Korzystanie z chodnika przez kierującego rowerem jest dozwolone jedynie w razie braku drogi (ścieżki) dla rowerów i niemożności korzystania z jezdni, jeżeli dozwolony jest na niej ruch pojazdów samochodowych z prędkością większą niż określona w art. 20 ust. 1. Kierujący rowerem, korzystając z chodnika, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność oraz ustępować pierwszeństwa pieszemu.

Po chodniku i drodze dla pieszych wolno jeździć jedynie, gdy:

  • rowerzysta opiekuje się dzieckiem w wieku do lat 10 kierującym rowerem,
  • szerokość chodnika przy drodze, na której ruch pojazdów dozwolony jest z prędkością większą niż 50 km/h wynosi co najmniej 2 metry, a nie ma wydzielonej drogi dla rowerów.

Dokumentem uprawniającym do poruszania się rowerem jest karta rowerowa. Dziecko może się o nią ubiegać mając ukończone 10 lat. Gdy ją zdobędzie będzie mogło jeździć po drogach publicznych swoim pierwszym pojazdem. Zanim jednak wyjedzie na drogę, musi poznać przepisy ruchu drogowego i opanować umiejętność jazdy rowerem. Od 1 lipca 1999roku kartę rowerową wydaje nieodpłatnie dyrektor szkoły podstawowej na podstawie arkusza zaliczeń obejmującego następujące zagadnienia:

  • wiadomości teoretyczne ze znajomości przepisów ruchu drogowego i znaków drogowych,
  • obsługę techniczną roweru,
  • umiejętności praktyczne z uwzględnieniem zasad ruchu drogowego (jazda rowerem),
  • pierwsza pomoc w wypadkach.

Motorowerem natomiast mogą kierować osoby w wieku co najmniej 13 lat. Dokumentem stwierdzającym uprawnienie do kierowania motorowerem przez osobę w wieku od 13 do 18 lat jest karta motorowerowa lub prawo jazdy dowolnej kategorii. Nie wymaga się uprawnienia do kierowania motorowerem od osoby, która ukończyła 18 lat. Kartę motorowerową może uzyskać osoba, która wykazała się niezbędnymi kwalifikacjami, ujętymi w arkuszu zaliczeń ucznia ubiegającego się o nią. Sprawdzenia kwalifikacji osoby ubiegającej się o kartę motorowerową dokonują:

  1. nauczyciel wychowania komunikacyjnego wyznaczony przez dyrektora szkoły,
  2. policjant posiadający specjalistyczne przeszkolenie z zakresu ruchu drogowego,
  3. egzaminator.

Kartę motorowerową wydaje nieodpłatnie dyrektor gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej lub szkoły ponadpodstawowej.

Korzystanie z pasów bezpieczeństwa

Art. 39. 1. Kierujący pojazdem samochodowym oraz osoba przewożona takim pojazdem wyposażonym w pasy bezpieczeństwa są obowiązani korzystać z tych pasów podczas jazdy, z zastrzeżeniem ust. 3.

2. Obowiązek korzystania z pasów bezpieczeństwa nie dotyczy:

  1. osoby mającej zaświadczenie lekarskie o przeciwwskazaniu do używania pasów bezpieczeństwa,
  2. kobiety o widocznej ciąży,
  3. kierującego taksówką osobową podczas przewożenia pasażera,
  4. instruktora lub egzaminatora podczas szkolenia lub egzaminowania,
  5. policjanta, funkcjonariusza Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej i Służby Więziennej, żołnierza Sił Zbrojnych oraz żołnierza jednostki wojskowej podporządkowanej Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji - podczas przewożenia osób zatrzymanych,
  6. funkcjonariusza Biura Ochrony Rządu podczas wykonywania czynności służbowych,
  7. zespołu medycznego w czasie udzielania pomocy medycznej,
  8. konwojenta podczas przewożenia wartości pieniężnych,
  9. osoby chorej lub niepełnosprawnej przewożonej na noszach lub w wózku inwalidzkim.

3. Dziecko przewozi się w pojeździe samochodowym wyposażonym w pasy bezpieczeństwa w foteliku ochronnym lub innym urządzeniu do przewożenia dzieci odpowiadającym właściwym warunkom technicznym, jeżeli ze względu na wagę lub wzrost dziecka nie jest możliwe bezpośrednie wykorzystanie tych pasów.

4. Przepis ust. 3 nie dotyczy przewozu dziecka taksówką osobową, pojazdem pogotowia ratunkowego lub Policji.

Przewóz dzieci

Art. 40. Kierujący motocyklem lub motorowerem oraz osoba przewożona takimi pojazdami są obowiązani używać w czasie jazdy hełmów ochronnych odpowiadających właściwym warunkom technicznym.

Kierującemu pojazdem zabrania się:

  1. korzystania podczas jazdy z telefonu komórkowego, chyba że korzysta z urządzenia głośno mówiącego,
  2. przewożenia osoby, nietrzeźwej na rowerze lub motorowerze albo motocyklu, chyba że jest przewożona w bocznym wózku,
  3. przewożenia pasażera w sposób niezgodny z art. 39 (bez pasów bezpieczeństwa), 40 (motocyklem, motorowerem - bez hełmu ochronnego) lub 63 ust. 1 (w pojeździe nie przystosowanym do przewozu osób),
  4. przewożenia w foteliku ochronnym dziecka siedzącego tyłem do kierunku jazdy na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego wyposażonego w poduszkę powietrzną dla pasażera,
  5. przewożenia poza specjalnym fotelikiem ochronnym dziecka w wieku do 10 lat na przednim siedzeniu pojazdu samochodowego,
  6. ciągnięcia za pojazdem osoby na nartach, sankach, wrotkach lub innym podobnym urządzeniu.

Pojazd przewożący zorganizowaną grupę dzieci lub młodzieży w wieku do 18 lat oznacza się z przodu i z tyłu kwadratowymi tablicami barwy żółtej z symbolem dzieci barwy czarnej. W warunkach niedostatecznej widoczności tablice powinny być oświetlone, chyba że są wykonane z materiału odblaskowego. Kierujący tym pojazdem jest obowiązany włączyć światła awaryjne podczas wsiadania lub wysiadania dzieci lub młodzieży.

2. Kierujący pojazdem, omijając pojazd, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany w czasie wsiadania lub wysiadania dzieci lub młodzieży zachować szczególną ostrożność i w razie potrzeby zatrzymać się.

3. Zabrania się oznaczania pojazdu tablicami, o których mowa w ust. 1, w czasie, gdy dzieci lub młodzież nie są przewożone.



PORADY PRAKTYCZNE

Znając już podstawowe zasady ruchu drogowego, możemy opracować scenariusz pogadanki lub zajęć z dziećmi, tak, aby poznały one zasady bezpiecznego poruszania się w ruchu drogowym. Skuteczność działań zarówno rodzica, jak i nauczyciela będzie zależała przede wszystkim od jego zaangażowania, chęci działania, a także odpowiednio dobranych treści, form, metod i środków dydaktycznych. Poniżej znajdziecie Państwo zbiór podstawowych zasad, których przestrzeganie jest niezbędne, aby uchronić nasze pociechy przed zdarzeniami drogowymi. Oto one:



Dziecko jako pieszy uczestnik ruchu drogowego

Dziecko do lat 7 nie powinno samodzielnie poruszać się po drogach, powinno znajdować się pod opieką rodziców, starszego rodzeństwa lub kolegów.


W drodze do szkoły/domu dziecko idzie chodnikiem, a w przypadku ulicy bez chodnika, zawsze poboczem po lewej strony drogi, a gdy go nie ma - lewą stroną drogi.


Dziecko powinno zachować szczególną uwagę, tzn. przechodzić przez jezdnię tylko w miejscach do tego przeznaczonych (na przejściach dla pieszych).


Przechodzi po przejściu dla pieszych tylko wtedy, gdy jest zielone światło i pojazdy zatrzymały się.


Nigdy, nawet w miejscach dla pieszych, nie wolno wchodzić na jezdnię przed jadącym pojazdem.


Przed wejściem na jezdnię zatrzymuje się na skraju chodnika, ale nie za blisko jezdni.


Na skrzyżowaniu z sygnalizacją świetlną przechodzi na drugą stronę jezdni tylko wtedy, gdy na sygnalizatorze jest światło zielone (zielony - idź, zielony pulsujący - uwaga, czerwony - stój).


W przypadku, gdy brak sygnalizatora świetlnego, dziecko powinno wykonać następujące czynności:

Spojrzeć w lewo.

Spojrzeć w prawo.

Raz jeszcze spojrzeć w lewo.

Jeśli nic nie jedzie, można bezpiecznie przejść przez jezdnię.

Na przejściu z wysepką (azylem dla pieszych) zatrzymuje się na wysepce, aby ponownie upewnić się przed wkroczeniem na drugi pas ruchu.

Nie wchodzi na jezdnię zza stojącego lub ruszającego pojazdu, gdyż nie widzi jezdni; czeka, aż pojazd odjedzie.

Nigdy nie przebiega przez jezdnię.

Nie bawi się w pobliżu jezdni.

Wieczorem i nocą oraz w warunkach złej widoczności stosuje elementy odblaskowe, aby zasygnalizować kierowcom swoją obecność.

Jeżeli poza obszarami zabudowanymi nie ma na drodze chodnika, dziecko powinno iść poboczem drogi, a przy jego braku - przy lewej krawędzi jezdni, naprzeciw ruchu pojazdów, aby je lepiej widzieć.



Dziecko jako rowerzysta

Rowerzysta w wieku do 10 lat powinien poruszać się po drodze na zasadach pieszego, pod opieką osoby dorosłej i po chodniku.

Rowerzyści, którzy ukończyli 10 lat, mogą kierować rowerem po drodze dla rowerów, po poboczu lub po jezdni.

W sytuacji, gdy równolegle do jezdni lub pobocza prowadzi droga rowerowa, rowerzysta powinien korzystać wyłącznie z tej drogi. Zabronione jest wtedy korzystanie z jezdni lub pobocza.

Jadąc po drodze rowerowej, kierujący rowerem ma pierwszeństwo przed pieszymi i pojazdami, które mogą w szczególnych przypadkach poruszać się lub przejeżdżać przez tę drogę.

W przypadku, gdy na drodze rowerowej wyznaczono przejście dla pieszych, kierujący rowerem powinien zachować szczególną ostrożność i zwolnić lub zatrzymać się, gdy po tym przejściu przechodzi pieszy, aby umożliwić mu bezpieczne przejście.

Rowerzysta przejeżdżając przez przejazd dla rowerzystów ma pierwszeństwo przed nadjeżdżającymi innymi pojazdami. Kierujący innymi pojazdami powinni zachować szczególną ostrożność i ustąpić rowerzyście pierwszeństwa.

Gdy wzdłuż drogi nie prowadzi droga rowerowa, rowerzysta powinien poruszać się po poboczu, chyba że nie nadaje się ono do jazdy lub korzystanie z pobocza utrudniłoby ruch pieszych. Dopiero wtedy rowerzysta może korzystać z jezdni.

Zmieniając kierunek jazdy, rowerzysta powinien zbliżyć się:

do prawej krawędzi jezdni, jeżeli skręca w prawo,

do środka jezdni (do lewej jej krawędzi w przypadku jezdni o ruchu jednokierunkowym), jeżeli skręca w lewo.

Zamiar skrętu sygnalizuje wyciągnięciem ręki i odwraca głowę do tyłu, aby zrobić to bezpiecznie.

Używa kasku i ochraniaczy, aby uchronić się podczas upadku.

Posiadając elementy odblaskowe i oświetlenie roweru, zwiększa swoją widoczność, głównie po zmroku.

Trzyma się prawej strony jezdni.

Nie jeździ obok drugiego rowerzysty i zbyt blisko parkujących samochodów.

Podczas jazdy nie chwyta się innych pojazdów.

Trzyma obie dłonie na kierownicy, a nogi na pedałach.

Nie rozmawia przez telefon komórkowy.

Poruszając się w strefie zamieszkania, rowerzysta nie może przekroczyć prędkości 20 km/h.

Przez przejście dla pieszych rower przeprowadza.



Dziecko jako pasażer

Dziecko w wieku do 12 lat, którego wzrost nie przekracza 150 cm, powinno siedzieć w foteliku lub na siedzisku dostosowanym do jego wagi i wzrostu.

Nie wyrzuca przedmiotów za okno, nie wychyla się przez okno.

Wsiada i wysiada z samochodu od strony chodnika, aby nie narażać się na niebezpieczeństwo potrącenia przez jadące pojazdy.

Pamięta o pasach bezpieczeństwa!


Dodaj komentarz
Kod weryfikujcy
Przepisz kod z obrazka:
Twoje imię(*):
Komentarz(*):
 


Wasze komentarze

  • Dnia 09-01-2014 14:13 - napisał(a) Zbigniew

    Bardzo ciekawy materiał.
    Brakuje mi jeszcze rozwinięcia tematu bezpiecznego przewozu do szkoły samochodem a mianowicie warunków przewożenia dziecka na przednim siedzeniu.
    W dobie dużego zmotoryzowania i częstego dowożenia dzieci do szkoły często bowiem wystepuje problem czy np. można z przodu przewozić dziecko i czy w foteliku, czy na podstawce itd.
    Pozdrawiam.